Dikkatleri üzerine çeken Alexander Klingspor kimdir?

1977 İsveç’te Stockholm’de doğan Alexander, İsveç ve ABD’de çeşitli ressamlarla çalıştı. 22 yaşından itibaren ressam olarak geçimini sağladı ve çalışmalarını ABD ve Avrupa’nın çeşitli yerlerinde sergiledi. Koleksiyonerler ABD, İngiltere, Almanya, Fransa, Portekiz, İspanya, Meksika, İsveç, İsviçre, İtalya ve Norveç’ten geliyor.

Peter Trippi  sanatçı Alexander Klingspor hakkında makalesi;

İlgi çekici, çekici, esrarengiz, esrarengiz, sinir bozucu, endişeli, hatta kabus. Bunlar, birkaç Amerikalı meslektaşımın, Alexander Klingspor’un son resimlerinin fotoğraflarını gösterdiğimde söylediği sözlerdi. Bu terimleri küçümsemediklerini, aksine görüntülere kişisel tepkilerini açıklamak için kullandılar. Yakından baktıktan sonra, birkaçı, motiflerin ne önemsiz ne de isteyerek kriptik olduğunu görebilmelerine rağmen, kesinlikle sanatçı için önemli olan anlamlara işaret etmeleri gerektiğini görebilse de, ayırt edilebilir bir anlatı veya ahlaki tanımlayabiliyordu.

Bu duyguları benimseme konusunda yalnız olmadığımdan emin olarak, arkadaşlarım Klingspor’un sahnelerinin “bana rüyalarda ya da uyanma hayatımda gelen vizyonlara dayanarak çıktığını” iddia ettiğini okudum. Sezgilerimin ve bilinçaltımın önderliğindeki deneyimlerimin yansımaları. Sadece yıllar sonra anlamlarını tam olarak anladım. Bazen çok fazla soru sormamak ya da geldiklerinde vizyonları entelektüelleştirmeye çalışmak en iyisidir. Onları boyamak daha iyi. ”

“Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Klingspor şehirlerinin ürkütücü boş sokakları, de Chirico’nun hatıralarını ve Magritte’nin göz kamaştırıcı kıyafetlerini hatırlattı.”

Sözleri, meslektaşlarım arasında hızlı bir anlaşma sağladı ve bu yüzden aklım, Klingspor’un görüntülerinin neden bugün “doğru” olduğunu, neden bir sinire dokunduklarını da içeren, daha geniş tarihsel ve çağdaş sanat bağlamlarına dönüştü. Artan derecede kaygı verici, endişe uyandıran zamanlarda yaşıyoruz, bu yüzden kesinlikle gerçeküstücülüğün klasik evresinin (1920’ler ve 30lar) sanatçılar, akademisyenler ve sanat fikirli halk arasında yeniden “sıcak” olması tesadüf değil. Bunu yazarken, Dalí’yi Duchamp’la karşılaştıran bir sergi Londra Kraliyet Akademisi’nde kalabalıklar çekiyor ve müzik dünyası, Buñuel’in 1962’deki rahatsız edici filmi üzerine kurulu Thomas Adès’in yeni operası olan The Exterminating Angel üzerinde yoğunlaşıyor. misafirlerin açıklanamayacağı bir şekilde ayrılmadığı akşam yemeği partisi; hepsi yüzeyde iyi görünüyor, ama altında ciddi bir şey var. Birisi Klingspor’un fırçasını bu olaya döndürdüğünü kolayca hayal edebilir, ancak başkalarının anlatılarını göstermez. Adès, 1971’de Klingspor’dan altmış yıl önce doğdu, bu yüzden onların neslin sürrealist endişeleri bu hareketin günümüzün bir bekçisi değil. Aksine, kendi mirasında hala bu konuda uygun olan bir şey var, bu gençleri yeniden harekete geçirmek ve kendi dönemleri için özelleştirmek için harekete geçiriyor. Meslektaşlarım tarafından kullanılan tüm kelimeler (yukarıda) aynı zamanda gerçeküstücülüğe de sahiptir – tekinsiz, sinir bozucu, vb. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Klingspor kentlerinin ürkütücü boş sokakları de Chirico’nun hatıralarını ve Magritte’nin göz kamaştırıcı kıyafetlerini hatırlatır. Bu yüzden onların neslinin sürrealist girişimleri, bu hareketin ertesi gününe bir dayanak değildir. Aksine, kendi mirasında hala bu konuda uygun olan bir şey var, bu gençleri yeniden harekete geçirmek ve kendi dönemleri için özelleştirmek için harekete geçiriyor. Meslektaşlarım tarafından kullanılan tüm kelimeler (yukarıda) aynı zamanda gerçeküstücülüğe de sahiptir – tekinsiz, sinir bozucu, vb. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Klingspor kentlerinin ürkütücü boş sokakları de Chirico’nun hatıralarını ve Magritte’nin göz kamaştırıcı kıyafetlerini hatırlatır. Bu yüzden onların neslinin sürrealist girişimleri, bu hareketin ertesi gününe bir dayanak değildir. Aksine, kendi mirasında hala bu konuda uygun olan bir şey var, bu gençleri yeniden harekete geçirmek ve kendi dönemleri için özelleştirmek için harekete geçiriyor. Meslektaşlarım tarafından kullanılan tüm kelimeler (yukarıda) aynı zamanda gerçeküstücülüğe de sahiptir – tekinsiz, sinir bozucu, vb. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Klingspor kentlerinin ürkütücü boş sokakları de Chirico’nun hatıralarını ve Magritte’nin göz kamaştırıcı kıyafetlerini hatırlatır.

Yine de Klingspor’un görüntüsünde gizlenen başka bir şey var. Bu sonbahardaki stüdyosundaki sohbetimiz, Gauguin ve Khnopff gibi ustaların, daha derin aşk, yaşam, umut ve ölüm temalarını ele almak için çağdaş figürleri yeniden ele aldığı, 19. yüzyılın sonlarındaki sembolizminin mirasına değindi. Bu tür bir uzmanlık, bugün yalnızca “zekice ve boş bir ironi sunan” en ileri temsil edici sanat sanatı (düşünün John Currin) karşısında uçar. Çekingenlik olmadan, Klingspor fikirlerini daha geniş bir kapsamda ele almaya çalışıyor.

Burada adı geçen tarihi öncüleri gibi, Klingspor bize sanki birbirlerini orada sanki sanki sanki bağlantısız görünen insanlarla sunuyor. Bugün “gerçek” dünyada, insanların fiziksel ve duygusal bağları arasında benzer bir ayrılık görüyoruz. Cinsiyetimiz, ırkımız, sınıfımız veya mesleğimiz ne olursa olsun, metro veya uçaktan bir tanesine ne sıklıkta fırçalanırsak sürsün, meşgul, akıllı telefon bağımlısı modemler birbirlerini “almaz”. Bu kopukluktan önce, efsanevi kompozisyon ve ışık yönetimi ile ruh halinin hafifletilmesinde açıkça yönetilen Edward Hopper’ın sanatında Klingspor’a ilham verdiğini gördük. Hopper gibi, bize yalnızlık durumunda değil, melankoli durumunda yaşamını sürdüren insanları gösterir. Tüm çam, bilmeyip anlayamayacağı bir şey için. Hopper elli yıl önce öldü. Amerikalılar şimdi her zamankinden daha zengin ve daha “bağlantılı” olsalar da, tatmin edilmeyen özlemleri tükenmedi. Aslında, muhtemelen büyümüşlerdir.

“Gece ve alacakaranlık en çok çalışma saatim oldu”

Zaten oldukça büyük tuvalleri boyayan Klingspor, daha da geniş bir New York stüdyosuna taşınması için daha fazla olacağını tahmin ediyor. Bu kutlama nedenidir, çünkü sahneleri kısmen etkilidir, çünkü bizi içine aldırır, bizi öngördüğü şaşırtıcı senaryolara çeker. Hopper’ın mirası – aynı zamanda İsveç’in Eugène Janssonu – Klingspor’un ıssız şehir manzaralarını, “ruhumun şehri” dediği şeyi gördüğümüzde aklıma geliyor. Uzun, karanlık kışları ve güneş battığında canlanan New York City ile. Klingspor, “Gece ve alacakaranlık en çok çalışma saatim oldu” diyor. “Bu süre zarfında, dünya titrer.” Söylemeye gerek yok, aynı zamanda hayatın görsel olarak daha az netleştiği zamandır:

 

Sergileri

2017 / BÜYÜK SANAT. küçük tuval «RJD Galeri, New York

2017 /Güvensizliğin Askıya Alınması «RJD Galeri, New York

2017 /Yandaki Kız «RJD Galeri, New York

2016 /Prenses ve Provokatör «RJD Galeri, New York

2013 /Komisyonun Açılışı «Lord Willy’s, New York

2013 /A Galeri, Göteborg

2012 /Albemarle Galeri, Londra

2012 /Grafik ve Sibirien Lito «Galeri Halland

2011 /Eş-Te-Rie «Ghostprint Galerisi, Richmond, Virginia

2011 /Kucaklama «Utvandrarnas Hus, Växjö

2010 /Otel Diplomat, Stockholm

2009 /Arcadia Galerisi, New York

2008 /A Galeri Göteborg

2008 /LA Sanat Fuarı, Arcadia Galerisi, Los Angeles

2007 /Christie’s, Stockholm

2006 /Arcadia Galerisi, New York

2006 /Miami Sanat Fuarı, Miami

2005 /Galleri Agardh & Tornvall, Stockholm

2005 /Chicago Sanat Fuarı, Chicago

2004 /Arcadia Galerisi, New York

2003 /Arcadia Galerisi, New York

2003 /Miami Sanat Fuarı, Miami

2002 /Cercle Suédois, Paris

2000 /Galeriler Stenlund, Stockholm