Anı anlatan sanatçı Selahattin Aydın

Yıllardır belleğimize attığımız, orada biriktirdiğimiz “şeyler” zamanla harmanlanıp belli bir olgunluğa ulaştığında ortaya çıkar. Selahattin Aydın’ın resimlerindeki çocuk ve çocuğa ait imgeler yaşantısının bir parçası olan eğitimci kimliğinin bir sonucudur. Çocuk odaklı kompozisyonlarında tiyatral sahneler “an” duygusunu yansıtmakta ve çocuğun yaşamın tüm evrelerine dair verdiği ipuçlarının izlerini taşımaktadır. Doğanın içinde çocuğun güven arayışının sorgulanması yalın bir anlatımla oluşturulmuştur. Kent içindeki çocuğun ilişkilerden uzak yaşamından uzaklaşıp farklı coğrafyadaki hayvanlarla ilişkileri çok dengeli ve romantik bir ortamda verilmektedir.

Selahattin Aydın’ın resimlerinde gerçeklik tamamen kurgusaldır. Geleneğe tamamen bağlı bir gerçeklik anlayışı hâkimdir. Yabani hayvanlarla ilişkilendirilirken çocuğun çocuk olanlığıyla “an’a” devam etmesi resmin yüzeyinde dingin bir atmosfer yaratmaktadır. Her şeyin sıradan ve tüketilen bir hal aldığı dünyada resmin yüzeyine yayılan yabancı karakterlerin çocukların üzerinde hiçbir etki yaratmaması, her şeyin çok normal algılanması şaşırtıcıdır. Günümüz çocuğunun yaşamındaki önemli farklılıklar, ilişkilerde tedirgin ve kendi içine kapalı bireyler oluşturmaktadır. Resimlerdeki çocuk doğayla yani gerçeği ile ilişkilendirilerek aslını oluşturacağı bireyin yaşamı hakkında ipuçları sunmaktadır.

Selahattin Aydın resminin elamanlarının genelinin daha kişisel tercihlerden oluştuğunu çevresine “aitlik” kavramını içerdiğini söylemek mümkündür. Bunlar teknik anlamda bir gerçeklik içinde resmedilse bile tavır olarak ifadeci tadlar içermektedir. Resmin üzerindeki farklı renk ve fırça darbeleri soyut elemanlar olarak resmin zengin diline katkı sağlamaktadır.

Sanatçının resimlerinde günümüz sanat ölçülerinin etkisinden uzak bir tavır izlediğini görmekteyiz. Bu tavır çağdaş sanatın moda yaklaşımlarından uzakta, daha içsel deneyimler sunmasına olanak tanımaktadır. Bu günümüzde sanatın kalıplaşmış üsluplarla değil daha bireysel tercihlerle yapılması gerektiğinin bir işaretidir. Sağlam desen ve kompozisyonları Türk resim sanatında farklı bir bakış açısı yaratacak niteliktedir.